یک دانشجوی ارشد دو هفته وقت دارد تا یک مقالهٔ مروری دو هزار کلمه‌ای برای درس «روش تحقیق» تحویل بدهد. از یک مدل چت می‌خواهد «مقاله‌ای دربارهٔ اثر کار پاره‌وقت بر نمره‌ها» بنویسد و متنی روان با پنج منبع انگلیسی می‌گیرد. وقتی منبع‌ها را جست‌وجو می‌کند، دو تا اصلاً وجود ندارند.
مقاله‌نویسی با هوش مصنوعی وقتی جواب می‌دهد که ترتیب کار درست باشد: اول پرسش و طرح کلی، بعد منبع‌هایی که خودتان پیدا و خوانده‌اید، بعد پیشنویس از یادداشت‌های خودتان، و آخر بازبینی. این راهنما همین چهار گام را با دو آزمون واقعی نشان می‌دهد.
چرا «یک مقاله بنویسید» جواب نمی‌دهد
مدل زبانی کلمهٔ بعدی را پیش‌بینی می‌کند. وقتی کل مقاله را از آن می‌خواهید، جاهای خالی را با متنی پر می‌کند که شبیه مقالهٔ علمی است، حتی اگر پشتش منبعی نباشد؛ همان چیزی که توهم هوش مصنوعی نام دارد. نتیجه سه گرفتاری دارد.
اول و خطرناک‌تر از همه، منبع و آمار ساختگی. مدل برای این‌که متن شبیه مقالههای واقعی شود، نام نویسنده‌های شناخته‌شدهٔ همان حوزه را با سال‌های تصادفی کنار هم می‌گذارد و عنوان تازه می‌سازد. متن آن‌قدر روان است که اگر متخصص همان حوزه نباشید، متوجه نمی‌شوید.
دوم، کلی‌گویی. مدلی که داده و مقالهٔ مشخصی جلویش نیست، پاراگراف‌ها را با کلمه‌های سنگین ولی توخالی پر می‌کند. استدلال روشنی در متن پیدا نمی‌کنید و نوشته از سطح موضوع پایین‌تر نمی‌رود.
سوم، لحن ماشینی و بی‌صاحب. جمله‌ها یک‌شکل‌اند و صدای شما به‌عنوان پژوهشگر در متن نیست؛ استاد یا داور معمولاً این را زود می‌بیند. راه جلوگیری از هر سه یکی است: رشتهٔ کار دست خودتان بماند و مدل فقط در قدم‌هایی کمک کند که خروجی‌اش را می‌توانید بسنجید.
گام اول: نوشتن مقاله با هوش مصنوعی را از طرح کلی شروع کنید
بزرگ‌ترین اشتباه این است که از صفحهٔ سفید شروع کنید و متن کامل بخواهید. به‌جایش از مدل یک نقشهٔ روشن بخواهید. در متن درخواست (پرامپت) چهار چیز را بگویید: پرسش اصلی مقاله، تعداد تقریبی کلمه‌ها، نوع شواهدی که هر بخش لازم دارد، و یک قاعدهٔ مهم: «از خودتان منبع نسازید».
وقتی فقط ساختار را می‌خواهید و جای هر منبع را با یک علامت خالی می‌گذارید، به‌جای متن پرطمطراق یک اسکلت منطقی می‌گیرید. از روی همین اسکلت می‌فهمید در هر پاراگراف چه حرفی باید بزنید و چه داده‌ای لازم دارید.
این درخواست را به gemini-3.8-flash دادیم:
- عنوان پیشنهادی و پرسش اصلی مقاله در یک جمله
- بخش‌ها و زیربخش‌ها، با تعداد کلمهٔ تقریبی هر کدام
- برای هر بخش بنویسید چه نوع شواهدی لازم دارد (مثلاً پژوهش میدانی، آمار رسمی، مقالهٔ مروری)
- هیچ منبع، نام نویسنده، سال یا آماری از خودتان ننویسید؛ هر جا منبع لازم است بنویسید [منبع لازم]
- در آخر سه سؤال بنویسید که بهتر است پیش از شروع نوشتن از استادم بپرسم.
طرح کلی پیشنهادی برای مقالهٔ مروری شما به شرح زیر است:
۱. عنوان پیشنهادی و پرسش اصلی
- عنوان پیشنهادی: «بررسی پیامدهای اشتغال پاره‌وقت بر عملکرد تحصیلی دانشجویان: سنتزی از سازوکارهای اثرگذاری و متغیرهای تعدیل‌کننده»
- پرسش اصلی مقاله (در یک جمله): اشتغال پاره‌وقت چگونه، تا چه سقفی از ساعات کاری و تحت تأثیر چه متغیرهای میانجی بر پیشرفت و عملکرد تحصیلی دانشجویان اثر می‌گذارد؟
۲. ساختار بخش‌ها، تعداد کلمات تقریبی و شواهد مورد نیاز (مجموع: حدود ۲۰۰۰ کلمه)
۱. مقدمه (حدود ۳۰۰ کلمه)
- زیربخش‌ها:
- بیان مسئله: گسترش پدیده دانشجویان شاغل و ضرورت مالی یا تجربی کار در دوران تحصیل
- تعاریف پایه: مرز میان کار پاره‌وقت و تمام‌وقت؛ تعریف عملیاتی عملکرد تحصیلی (تنها معدل نیست، شامل رضایت تحصیلی و غیبت نیز میشود)
- اهمیت بررسی موضوع برای سیاست‌گذاری دانشگاهی و اعلام ساختار مقاله
- نوع شواهد لازم:
- آمار رسمی: گزارش‌های مراکز آموزش عالی یا وزارت‌خانه‌های مرتبط درباره درصد دانشجویان شاغل
[منبع لازم]. - مقالهٔ مروری کلی: برای تبیین روند تاریخی رابطه کار و تحصیل
[منبع لازم].
۲. روش‌شناسی مرور (حدود ۲۰۰ کلمه)
- زیربخش‌ها:
- پایگاههای داده جست‌وجوشده، بازه زمانی مقالات مورد بررسی و کلیدواژه‌ها
- معیارهای ورود مقالات (مثلاً فقط دانشجویان مقطع کارشناسی) و معیارهای خروج
- نوع شواهد لازم:
- شواهد متدولوژیک: استناد به راهنماهای استاندار نگارش مرور ادبیات برای اعتباربخشی به روش جست‌وجو
[منبع لازم].
۳. پیامدهای منفی اشتغال بر عملکرد تحصیلی (حدود ۴۰۰ کلمه)
- زیربخش‌ها:
- افت نمرات و معدل کل (کاهش زمان تخصیص‌یافته به مطالعه و تکالیف)
- اثرات جسمی و روانی: خستگی، کمبود خواب، اضطراب و استرس فرسودگی
- کاهش مشارکت در تعاملات کلاسی و فعالیت‌های پژوهشی/دانشگاهی
- نوع شواهد لازم:
- پژوهش میدانی و پیمایشی (کمی): همبستگی منفی ساعات کار بالا با افت معدل
[منبع لازم]. - پژوهش‌های طولی: پیگیری افت تحصیلی یا تأخیر در فارغ‌التحصیلی در طول چند ترم
[منبع لازم]. - پژوهش‌های علوم سلامت/روان‌شناسی: داده‌های پرسشنامه‌ای درباره رابطه کار با کم‌خوابی و فرسودگی دانشجویان
[منبع لازم].
۴. پیامدهای مثبت و فرصت‌های اشتغال هم‌زمان با تحصیل (حدود ۴۰۰ کلمه)
- زیربخش‌ها:
- تقویت مهارت‌های فردی: نظم، اولویت‌بندی، تاب‌آوری و مهارت مدیریت زمان
- کاهش فشارهای مالی شهریه و معیشت و افزایش انگیزه ماندن در دانشگاه
- پیوند میان نظریه و عمل (به‌ویژه در صورت مرتبط بودن کار با رشته)
- نوع شواهد لازم:
- پژوهش کیفی (مصاحبه عمیق یا تحلیل مضمون): روایت زیسته دانشجویان از مزایای مهارتی کار پاره‌وقت
[منبع لازم]. - پژوهش میدانی مقایسه‌ای: مقایسه عملکرد مهارتی دانشجویان شاغل و غیرشاغل در کاریابی و معدل
[منبع لازم].
۵. عوامل تعدیل‌کننده و مشروط‌کننده (حدود ۴۰۰ کلمه)
- زیربخش‌ها:
- حجم ساعات کار: فرضیه آستانه بحرانی (اثر منفی معمولاً پس از سقف مشخصی از ساعت در هفته آغاز میشود)
- سنخیت شغل: کار درون‌دانشگاهی در برابر کار برون‌دانشگاهی؛ کار مرتبط با رشته در برابر کار نامرتبط
- ویژگی‌های فردی: ترم تحصیلی (سال اول در برابر سال آخر)، وضعیت اجتماعی-اقتصادی و نوع رشته تحصیلی
- نوع شواهد لازم:
- پژوهش‌های کمی و تحلیل رگرسیون: تعیین سقف بهینه ساعات کاری و نقاط شکست عملکرد
[منبع لازم]. - فراتحلیل‌ها (Meta-analyses): مطالعاتی که تفاوت اثر کار مرتبط و نامرتبط با رشته را خلاصه کرده‌اند
[منبع لازم].
۶. نتیجه‌گیری، توصیه‌ها و محدودیت‌ها (حدود ۳۰۰ کلمه)
- زیربخش‌ها:
- جمع‌بندی ادبیات: غیرخطی بودن رابطه کار و تحصیل و وابستگی شدید به شرایط
- توصیه‌های کاربردی: برنامه‌ریزی مراکز مشاوره دانشگاهی، انعطاف‌پذیری اساتید، راهنمایی برای سقف ساعات کار
- خلاءهای پژوهشی برای تحقیقات آتی
- نوع شواهد لازم:
- اسناد سیاستی/گزارش‌های نهادی: شیوه‌نامه‌های حمایتی برخی دانشگاه‌ها از دانشجویان شاغل
[منبع لازم].
۳. سه سؤال مهم برای طرح با استاد راهنما/مدرس درس
۱. نوع رویکرد مروری: آیا ترجیح می‌دهید این مقاله یک «مرور روایی/سنتی» (Narrative Review) باشد یا چارچوب متدولوژیک سخت‌گیرانه‌تری مانند یک «مرور حیطه‌ای کوچک» (Mini-Scoping Review) با پروتکل شفاف جست‌وجو انتظار دارید؟
۲. قلمرو جغرافیایی شواهد: تمرکز من باید بیشتر روی مقالات بین‌المللی باشد یا اصرار دارید حتماً داده‌ها و پژوهش‌های انجام‌شده در بستر دانشگاه‌های ایران هم تحلیل و مقایسه شوند؟
۳. کفایت منابع و شیوه ارجاع‌دهی: برای مقاله‌ای با این حجم (حدود ۲۰۰۰ کلمه)، چه بازه‌ای از تعداد منابع (مثلاً حداقل ۱۵ یا ۲۰ منبع) را مد نظر دارید و شیوه‌نامه ارجاع‌دهی مصوب کلاس (مثلاً APA ویرایش ۷) چیست؟
مدل قاعده را نگه داشت و هیچ منبع، نام یا سالی نساخت؛ هر جا منبع لازم بود، [منبع لازم] گذاشت. شش بخش داد، هر کدام با تعداد کلمهٔ مشخص، که روی هم همان دو هزار کلمه میشود. سه سؤالی که برای استاد پیشنهاد داد (مرور روایی یا حیطه‌ای، منابع ایرانی یا خارجی، تعداد منبع و شیوهٔ ارجاع) همان سؤال‌هایی است که باید پرسید. ایرادش لحن است: بیش از اندازه سنگین و کتابی («سنتزی از سازوکارهای اثرگذاری»). نقشهٔ کار خوبی است؛ عنوان و جمله‌ها را با زبان خودتان ساده کنید.
گام دوم: منابع را خودتان پیدا کنید، نه مدل
برای تهیهٔ یک مقاله مروری با هوش مصنوعی، پیدا کردن منبع معتبر کار شماست؛ مدل زبانی کتابدار نیست. در کتابخانهٔ دانشگاه، Google Scholar و پایگاههای مقاله جست‌وجو کنید و مقالهها را دانلود کنید. بعد فایل‌ها را در چت بفرستید تا مدل در خلاصه کردن PDF با هوش مصنوعی کمکتان کند.
اگر مقالهها بلندند، بخواهید فقط بخش روش و یافته‌ها را خلاصه کند. در همین مرحله یک فایل متنی ساده روی کامپیوترتان باز کنید و از هر منبع یک یا دو خط یادداشت بردارید. مشخصات منبع (نام نویسنده، سال، عنوان) را هم دقیقاً کنار همان خط بنویسید. این یادداشت‌های کوتاهِ سنددار، مصالح اصلی پیشنویس شماست.
برای مرور منابع با هوش مصنوعی، وقتی فایل کامل مقاله را ندارید، گزینهٔ «جستوجوی وب» در چت به کار می‌آید. وقتی روشن است، پیش از پاسخ در وب جست‌وجو میشود و پیوند منبع‌ها زیر پاسخ می‌آید؛ ولی باز هم باید تک‌تک پیوندها را باز کنید و خودتان بخوانید.
برای سنجیدن منبعی که جایی دیده‌اید، یک راه سریع هست: عنوان دقیقش را داخل گیومه در Google Scholar جست‌وجو کنید. اگر پیدا نشد، یا شناسهٔ دیجیتال مقاله (DOI) در doi.org شما را به مقالهٔ دیگری برد، آن منبع را کنار بگذارید. نام نویسنده و سال را هم با صفحهٔ اول خود مقاله مقایسه کنید، نه با چیزی که مدل نوشته است. این چند دقیقه، همان دو منبع ساختگی داستان اول این راهنما را پیش از تحویل پیدا می‌کرد.
گام سوم: تبدیل یادداشت‌های پراکنده به متن پیوسته
حالا نوبت نوشتن مقاله علمی با هوش مصنوعی است، با یک شرط: مدل فقط یادداشت‌های شما را به هم وصل می‌کند و هر چه از خودش اضافه کند، داخل کروشه می‌گذارد تا ببینید کدام جمله مال شما نیست.
یادداشت‌هایی را که در گام قبل جمع کردهاید، با ارجاع‌هایشان در یک پیام بنویسید. بخواهید هیچ اطلاعات، آمار یا ایده‌ای بیرون از این یادداشتها اضافه نکند. هر کلمه یا جمله‌ای را هم که برای ربط دادن یادداشتها لازم دارد، داخل [ ] بگذارد. این‌طور با یک نگاه می‌بینید مدل دقیقاً چه چیزی به متن شما افزوده است.
یادداشتها:
- (منبع ۱): دانشجویانی که بیش از ۲۰ ساعت در هفته کار می‌کردند، معدل پایین‌تری داشتند.
- (منبع ۲): کاری که به رشتهٔ دانشجو مربوط بود اثر منفی بر معدل نداشت و مهارت عملی را بیشتر کرد.
- نمونهٔ هر دو پژوهش از دانشگاه‌های تهران بود؛ شهرهای دیگر بررسی نشده‌اند.
- هنوز روشن نیست ساعت کار مهم‌تر است یا نوع کار.
[در راستای مرور پیشینهٔ پژوهش، یافته‌های موجود نشان می‌دهد که] دانشجویانی که بیش از ۲۰ ساعت در هفته کار می‌کردند، معدل پایین‌تری داشتند (منبع ۱). [در مقابل، نتایج دیگری حاکی از آن است که] کاری که به رشتهٔ دانشجو مربوط بود اثر منفی بر معدل نداشت و مهارت عملی را بیشتر کرد (منبع ۲). [با این حال، در ارزیابی و تعمیم‌پذیری این یافته‌ها باید توجه داشت که] نمونهٔ هر دو پژوهش از دانشگاه‌های تهران بود [و وضعیت] شهرهای دیگر بررسی نشده‌اند. [علاوه بر این محدودیت جغرافیایی، در تحلیل متغیرهای مداخله‌گر نیز] هنوز روشن نیست ساعت کار مهم‌تر است یا نوع کار [؛ مسئله‌ای که نشان‌دهندهٔ شکاف پژوهشی در این حوزه است].
مدل «چیزی اضافه نکنید» را مو به مو اجرا کرد. چهار یادداشت ما تقریباً کلمه‌به‌کلمه در متن آمده‌اند و نشانه‌های «(منبع ۱)» و «(منبع ۲)» دست نخورده‌اند. شش تکه داخل کروشه آمده و طول متن حدود صد کلمه شده، کمی کمتر از ۱۵۰ کلمه‌ای که خواستیم. پنج تکه ربط‌دهنده‌اند و بیشترشان خشک و اداری‌اند («در راستای مرور پیشینهٔ پژوهش»). تکهٔ ششم («مسئله‌ای که نشان‌دهندهٔ شکاف پژوهشی در این حوزه است») دیگر ربط‌دهنده نیست و برداشت خود مدل است؛ کروشه دقیقاً برای دیدن همین بود. خروجی صادق و سنددار است، ولی بیشتر اسکلت است تا متن. درس این آزمون: امن‌ترین راه رسیدن به پیشنویس، محدود کردن دقیق مدل است. حالا تکه‌های داخل کروشه را با قلم خودتان بازنویسی کنید تا متن جان بگیرد.
گام چهارم: بازبینی انتقادی و حفظ لحن شخصی
پیش‌نویسی که حالا دارید، تازه شروع کار است و صدای شما به‌عنوان پژوهشگر باید در آن شنیده شود. این بار از مدل بخواهید نقش داور سخت‌گیر را بازی کند، و فقط نقد کند، نه بازنویسی:
پرسش اصلی: [پرسش در یک جمله]
متن: [پیشنویس]
جدول نقد را که گرفتید، ویرایش را خودتان انجام دهید. از ردیف‌های «ادعای بی‌منبع» شروع کنید: برای هر کدام یا منبعی از یادداشت‌هایتان پیدا کنید یا جمله را بردارید. بعد سراغ پرش‌های منطقی بروید و آخر سر ایده‌های تکراری را یکی کنید. در منبع‌نویسی با هوش مصنوعی احتیاط کنید: مدل میتواند فهرست منابع را به شیوهٔ APA مرتب کند، ولی گاهی نام، سال و نشانه‌ها را جابه‌جا می‌کند. تک‌تک نام‌ها، سال‌ها و آمارها را با فایل اصلی مقالهها مقایسه کنید.
متن را یک بار بلند بخوانید؛ جمله‌های بلند و ساخت‌های تصنعی با صدای بلند زود پیدا می‌شوند. اگر بعضی جمله‌ها هنوز خشک و ماشینی‌اند، روش‌های راهنمای بازنویسی متن با هوش مصنوعی کمک می‌کند لحن نوشته روان‌تر و به نثر خودتان نزدیک‌تر شود.
همین چهار گام در اپ گیسو
در اپ گیسو این گام‌ها را این‌طور پیش ببرید:
- ساخت پروژهٔ اختصاصی. به بخش پروژه‌ها بروید و یک پروژهٔ تازه بسازید. در کادر دستور سیستمی (System Prompt) بنویسید: «شما یک دستیار پژوهشی دانشگاهی هستید. هیچ اطلاعات، آمار یا منبعی را که من در متن نداده‌ام اضافه نکنید.» این دستور روی همهٔ پیام‌های آن پروژه اعمال میشود و لازم نیست هر بار تکرارش کنید.
- انتخاب مدل مناسب. در حالت ساده، از فهرست پیشنهادها «نوشتن و محتوا» را انتخاب کنید تا مدلی برای کار با متن انتخاب شود. اگر یادداشتها و فایل‌هایتان خیلی بلند است، در حالت حرفه‌ای مدلی را بردارید که پنجرهٔ زمینهٔ (Context Window) بزرگی دارد.
- بارگذاری فایل‌های تحقیق. «+» و بعد «افزودن فایل» را بزنید. در هر پیام تا ۶ فایل متنی یا PDF (هر کدام تا ۲۰ مگابایت) پیوست میشود و متنشان خوانده میشود. مقالههای بلند را بخشبهبخش بفرستید تا کیفیت خروجی پایین نیاید.
- هزینه را ببینید. هزینهٔ هر پاسخ، با متن فایل‌ها، زیر همان پاسخ به سکه نوشته میشود. جدول زیر هزینهٔ تقریبی چند کار رایج را به نرخ امروز نشان می‌دهد؛ یک ردیفش نوشتن مقالهٔ ۱۵۰۰ کلمه‌ای فارسی است.
| مدل | جواب یک پیام پشتیبانی | ترجمهٔ ۱۰۰۰ کلمه انگلیسی به فارسی | نوشتن یک مقالهٔ ۱۵۰۰ کلمه‌ای فارسی | خلاصهٔ یک PDF پنجاه‌صفحه‌ای | توضیح ۲۰۰ محصول فروشگاه | ۱۰۰۰ گفت‌وگوی پشتیبانی در ماه |
|---|---|---|---|---|---|---|
| DeepSeek Flash DeepSeek | ۳۰۵ سکه | ۱٬۵۲۵ سکه | ۲٬۱۴۶ سکه | ۴٬۴۰۵ سکه | ۵۱٬۹۵۲ سکه | ۶۰۹٬۸۶۶ سکه |
| Kimi K2.7 Code Moonshot (Kimi) | ۸۲۸ سکه | ۴٬۵۴۹ سکه | ۶٬۴۷۸ سکه | ۱۱٬۰۴۲ سکه | ۱۵۴٬۳۶۹ سکه | ۱٬۶۵۵٬۱۰۸ سکه |
| Gemini 3.8 Flash Google Gemini | ۸۴۸ سکه | ۴٬۶۵۹ سکه | ۶٬۶۳۶ سکه | ۱۱٬۲۹۴ سکه | ۱۵۸٬۱۱۴ سکه | ۱٬۶۹۴٬۰۷۰ سکه |
| DeepSeek V4 Pro DeepSeek | ۱٬۱۹۳ سکه | ۵٬۲۱۸ سکه | ۷٬۲۰۶ سکه | ۱۸٬۸۸۴ سکه | ۱۷۸٬۸۹۴ سکه | ۲٬۳۸۵٬۲۵۱ سکه |
| Claude Haiku 4.5 Anthropic | ۱٬۲۳۵ سکه | ۶٬۷۸۸ سکه | ۹٬۶۶۷ سکه | ۱۶٬۴۵۵ سکه | ۲۳۰٬۳۵۶ سکه | ۲٬۴۶۸٬۰۹۹ سکه |
| Grok 4.7 xAI (Grok) | ۱٬۹۷۵ سکه | ۸٬۶۳۹ سکه | ۱۱٬۹۳۰ سکه | ۳۱٬۲۶۳ سکه | ۲۹۶٬۱۷۲ سکه | ۳٬۹۴۸٬۹۵۸ سکه |
| Gemini 4 Argon Google Gemini | ۲٬۲۵۹ سکه | ۱۲٬۴۲۴ سکه | ۱۷٬۶۹۴ سکه | ۳۰٬۱۱۷ سکه | ۴۲۱٬۶۳۶ سکه | ۴٬۵۱۷٬۵۲۰ سکه |
| GPT-5.6 Sol OpenAI | ۴٬۵۱۸ سکه | ۲۴٬۸۴۷ سکه | ۳۵٬۳۸۸ سکه | ۶۰٬۲۳۴ سکه | ۸۴۳٬۲۷۱ سکه | ۹٬۰۳۵٬۰۴۰ سکه |
| Claude Opus 5.5 Anthropic | ۴٬۹۳۷ سکه | ۲۷٬۱۵۰ سکه | ۳۸٬۶۶۸ سکه | ۶۵٬۸۱۶ سکه | ۹۲۱٬۴۲۴ سکه | ۹٬۸۷۲٬۳۹۵ سکه |
| GPT-6 Astra OpenAI | ۱۱٬۲۹۴ سکه | ۶۲٬۱۱۶ سکه | ۸۸٬۴۶۹ سکه | ۱۵۰٬۵۸۴ سکه | ۲٬۱۰۸٬۱۷۶ سکه | ۲۲٬۵۸۷٬۶۰۰ سکه |
هر ستون با یک برآورد ثابت از حجم کار حساب شده: جواب یک پیام پشتیبانی (۱٬۵۰۰ توکن ورودی و ۳۰۰ توکن خروجی)، ترجمهٔ ۱۰۰۰ کلمه انگلیسی به فارسی (۱٬۵۰۰ توکن ورودی و ۳٬۰۰۰ توکن خروجی)، نوشتن یک مقالهٔ ۱۵۰۰ کلمه‌ای فارسی (۱٬۰۰۰ توکن ورودی و ۴٬۵۰۰ توکن خروجی)، خلاصهٔ یک PDF پنجاه‌صفحه‌ای (۳۵٬۰۰۰ توکن ورودی و ۱٬۰۰۰ توکن خروجی)، توضیح ۲۰۰ محصول فروشگاه (۶۰٬۰۰۰ توکن ورودی و ۱۰۰٬۰۰۰ توکن خروجی)، ۱۰۰۰ گفت‌وگوی پشتیبانی در ماه (۳٬۰۰۰٬۰۰۰ توکن ورودی و ۶۰۰٬۰۰۰ توکن خروجی).
مدل‌های استدلالی پیش از جواب فکر می‌کنند و آن فکر هم توکن خروجی حساب میشود؛ هزینهٔ واقعی آن‌ها ممکن است از این جدول بیشتر شود.
به‌روزرسانی: ۱۴۰۵/۰۷/۲۵ ۲۳:۵۲ مبلغ‌ها به سکه، با قیمت امروز همان مدل در گیسو
رعایت اخلاق علمی و قوانین دانشگاه
اولین کار: پرسش مقاله را در یک جمله بنویسید و طرح کلی را با قاعدهٔ [منبع لازم] بخواهید. همین درخواست طرح کلی را در گیسو باز کنید؛ گفت‌وگویی با gemini-3.8-flash باز میشود که درخواست در آن نوشته شده و تا دکمهٔ ارسال را نزنید، چیزی فرستاده و حساب نمی‌شود.
